ปฏิญญาปีใหม่

ปกิณกะชีวิต

แดง ใบเล่

        ชาวอเมริกันนั้น หลายท่านทราบกันอยู่ว่าชอบที่จะทำ ปฏิญญาปีใหม่  หรือ New Year Resolution คำมั่นสัญญากับตัวเอง ว่าปีใหม่นี้ ฉันจะทำตัวเองให้เจริญขึ้นอย่างไร  ผู้เขียนเป็นน้องใหม่ของกิจกรรมปฏิญญาปีใหม่ เพราะสมัยที่เรียนหนังสือในอเมริกา ปฏิญญาปีใหม่ยังไม่เกิด คนอเมริกันยังไม่มีแฟชันเรื่องนี้  ต่อมาถึงรุ่นหลานที่เรียนหนังสือในสหรัฐฯ ปฏิญญาปีใหม่ จึงได้เกิด และผู้เขียนก็เห็นว่า ปฏิญญาปีใหม่ เป็นเครื่องมือเล็ก ๆ ที่มีคุณค่าแก่ชีวิตเราท่านแทบทุกคน  ระยะหลัง ๆ นี้ ผู้เขียนจึงได้นำมาปฏิบัติบ้าง

          ช่วงปลายปีที่ผ่านมา ผู้เขียนได้พบกับสหายเก่าผู้หนึ่ง วัยประมาณสามสิบต้น ๆ เขาเล่าว่า ตัวเขาก็ทำปฏิญญาปีใหม่  สำหรับปีใหม่ปีนี้เขาใด้บรรจุเรื่องการลดน้ำหนักและการฝึกภาษาต่างประเทศไว้ด้วย

A mind blowing X'mas translation challenge

A mind blowing X'mas translation challenge
This Thai song is untranslatable into any known human languages.
Anyone can try to prove it with Google translator.
Nonetheless, it's an awesome and fun song.

 พระมะเหลเถไถ

Like it? Click for the greatest Thai Haiku of all time, untranslatable to Japanese

วิจารณ์ การวิจารณ์เด็ก ของคุณเพชร มาร์

โดย แดง ใบเล่

เกี่ยวกับการวิจารณ์งานศิลป์นั้น ผู้รู้ชาวฝรั่งเศสท่านหนึ่งกล่าวไว้ว่า ถ้าเราอยากได้ยินได้ฟังอะไรที่ งี่ ๆ เง่า ๆ โง่ ๆ แล้วละก้อ ให้ลองเดินเกร่เลียบ ๆ เคียง ๆ เข้าไปเงี่ยหูฟังกลุ่มคนที่กำลังยืนแสดงความคิดเห็น วิพากษ์วิจารณ์งานศิลป์สักชิ้นหนึ่งในหอศิลป์ ดูเถิด จะไม่ผิดหวังหรอก

ศิลปินและคนทำงานสร้างสรรค์บางคน รวมทั้งศิลปินตลกเดี่ยวไมโครโฟนฝรั่งเศส เช่น โกลุช(ผู้ล่วงลับไปแล้ว) ออกมาพื้นเสีย วิพากษ์วิจารณ์นักวิจารณ์อย่างรุนแรง เช่น โกลุช – Coluch เคยวิจารณ์นักวิจารณ์ไว้ว่า

อารมณ์ขัน ประชดประชัน ตามธรรมเนียมฝรั่งเศส

ได้เคยเรียนท่านผู้อ่านไว้ในงานชิ้นอื่นว่า ประเพณีการสนทนาสังสรรค์อย่างไม่เป็นทางการของคนในวัฒนธรรมฝรั่งเศส  เช่น ในระหว่างมิตรสหาย ได้แก่ การพูดจาเสียดสี เหน็บแนม ประชดประชัน หรือแม้กระทั่งพูด “แดก”(ดัน)  หรือกล่าวรวม ๆ ว่า sarcasm  ซึ่งเป็นความประพฤติอันเป็นธรรมดาธรรมชาติของพวกเขา 

อารมณ์ขันก็เช่นเดียวกัน คนฝรั่งเศสก็จะอาศัย การประชดประชัน แดกดัน เสียดสี เหน็บแนม เป็นพื้นของอารมณ์ขัน-แต่ไม่ได้หมายความว่า ชาวฟร็องโกโฟนทั้งหลาย จะมีอารมณ์ชนิดนีัแต่อย่างเดียว

ยูทูบเรื่อง “Comment Avoir Son Bac” หรือ “ทำอย่างไร จะสอบได้วุฒิมัธยมปลาย”  สร้างขึ้นเพื่อให้คำแนะนำนักเรียนที่ไม่เอาถ่าน  การสอบได้วุฒิฯบั้ค หรือประกาศนียบัตรมัธยมปลาย จากกระทรวงศึกษาธิการฝรั่งเศส ถือว่าเป็นขั้นตอนสำคัญสำหรับชีวิตที่จะมีอนาคตที่ดีต่อไป

วีดีโอเรื่องนี้ เปิดฉากด้วยการปลุกนักเรียนประเภท “การกินการอยู่ ใครไม่สู้พ่อ  การพายการถ่อ พ่อไม่สู้ใคร” ขึ้นมาถามว่า เด็กเปรตจะสอบแล้วยังไม่ได้ดูหนังสือ  เรามีวิธีช่วยให้คุณสอบผ่านฉลุยส์ จะเอาเปล่า  ซึ่งก็ได้รับคำตอบรับอย่างกระตือรือร้น

คำแนะนำเป็นไปอย่างมีขั้นตอน โปรดชมเรื่องราวตามเวลาวีดีโอ ที่ได้กำกับไว้ให้ ครับ

0:35   เริ่มด้วยการเตรียมอุปกรณ์เครื่องเขียน  กวาดอุปกรณ์สัปรังเคทั้งหลายบนโต๊ะทิ้งไป  แล้วเครื่องเขียนเพื่อไปสอบโดยเฉพาะ มาใส่ซองปากกาดินสอ  ซึ่งมียาเสพติด(ผงขาว) และโทรศัพท์มือถือเพื่อโกงสอบด้วย

1:09   เตรียมพลังด้วยอาหารเช้าชนิดปรุงพิเศษ ให้พลังงานสูง เติมนม น้ำส้ม วิสกี้ และวอดก้า

1:42   ถึงหน้าห้องสอบ ทบทวนตำราหนึ่งนาที แบบจัดเต็ม

2:10   วิชามัตเตมาติ้ก--คณิตฯ โกงสอบด้วยเทคนิคเก่าแก่ ถามเอาจากคนใกล้เคียง.....

          ปรากฏว่า มันให้...เค!  โห ขี้งก ไอ้ลูกกะหรี่ (ฟิส-เดอ-ปุ้ด) คำด่าภาษาฝรั่งเศส

2:48   วิชาภูมิ-ประวัติฯ ทำไม่ได้  ให้ใช้วิธีระบายสีบนแผนที่  ไม่ได้จริง ๆ ให้โกงด้วยการใช้มือถือที่เตรียมมา  ปรากฏว่า มือถือมันก็ให้...เค!

3:15   วิชาปรัชญา  วิชานี้โกงยาก

          พอดีปวดฉี่ ขออนุญาตไปฉี่  ขอครั้งแรก-ไม่ได้  ทุบโต๊ะเรียกร้องครั้งที่สอง-อนุญาต

          กลับมาทำข้อสอบวิชาปรัชญา  ไม่รู้จะโกงยังงัย วิชานี้ต้องอาศัยแรงบันดาลใจ  แบบนี้ต้อง         
          พี้ยา...ผงขาว-เฮโรอินที่เตรียมมา ช่วยคุณได้ 

4:49   ประกาศผลสอบ  ได้ที่หนึ่ง! และได้รับเชิญไปทำเนียบขาว

ตอน 3/3 Another day of my life in Bangkok, two years later.

อีกวันหนึ่งของฉันในกรุงเทพฯ สองปีต่อมา

--แดง ใบเล่

[ตอน 3/3]

ผู้เขียนเชื่อว่า คนเราทุกคนต่างมีความรู้สึกผูกพันกับสถานที่บางแห่ง เพราะเราเคยมีประสบการณ์ที่ดีเกี่ยวกับสถานที่แห่งนั้น  เรื่องนี้น่าจะเป็นความรู้สึกของสากลโลก ไม่ใช่จำเพาะแต่ผู้เขียน  เราทุกคนอนุรักษ์ความทรงจำอันงดงามเกี่ยวกับสถานที่ ๆ ตนเคยได้รับความอภิรมย์ด้วยอายตนะทั้งหก ซึ่งรวมถึงความรู้สึกสุขใจด้วย 

แต่ในฐานะเด็กต่างจังหวัด ผู้เขียนย่อมมีประสบการณ์กับสถานที่ต่าง ๆ ในกรุงเทพฯ ในลักษณะที่ไม่ซ้ำรอยกับประสบการณ์ของคนที่เกิดมาและเติบโตอยู่ในกรุงเทพฯเอง  เพราะว่าผู้เขียนจะพกพาความทรงจำที่ฝังใจจากชนบท มาคอยวัดเทียบเคียงกับสิ่งที่ตนได้พบ-ประสบ-เห็นในเมืองกรุงเสมอ ทั้งเรื่องดีและเรื่องเลว

สมาคมฝรั่งเศส-กรุงเทพฯ  เป็นสถานที่พิเศษ ซึ่งผู้เขียนจะหาที่ ๆ บ้านชนบทมาเทียบไม่ได้  เพราะว่า สมาคมฝรั่งเศสไม่ใช่โรงเรียนและไม่ใช่วัดหรือสุเหร่า  ทว่าเป็นสถานที่ในอีกมิติหนึ่ง เป็นระนาบใหม่ซึ่งผู้เขียนไม่เคยรู้จักมาก่อน จึงไม่มีประสบการณ์เดิมมาให้เทียบเคียง 

ตอน 1/3 Another day of my life in Bangkok, two years later.

อีกวันหนึ่งของฉันในกรุงเทพฯ - สองปีต่อมา

--แดง ใบเล่

ตอน 1/3

เมื่อสองปีก่อน ผู้เขียนเดินทางไปกรุงเทพฯ และได้เขียนบันทึกปิดไว้ที่บล็อก ชื่อบทความว่า “One day of my life in Bangkok”โดยที่เนื้อหาเขียนเป็นภาษาไทย  บัดนี้ สองปีล่วงแล้ว ก็ได้เดินทางจากกระท่อม(หรือกาบานา –cabaña – ที่จริงอ่านว่า กาบานญ่า)ริมห้วยในชนบททางภาคใต้ ขึ้นมากรุงเทพฯอีกครั้งหนึ่ง และเขียนบันทึกฉบับนี้ ใช้ชื่อว่า“Another day of my life in Bangkok, two years later” ความเรียงสองเรื่องนี้เป็นอิสระจากกัน ไม่จำเป็นจะต้องอ่านต่อเนื่องกัน

มาคราวนี้การเดินทางภายในกรุงเทพฯของผู้เขียนสะดวกขึ้นกว่าครั้งก่อนมาก  เนื่องจากสถานีรถไฟฟ้า สถานีบางหว้า เปิดให้บริการแล้ว  จากบ้านพักผู้เขียนแถวพุทธมณฑล ไม่ต้องถ่อสังขารไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เพื่อจะขึ้นรถไฟลอยฟ้าเหมือนเก่าอีกแล้ว  เพราะสถานีรถไฟลอยฟ้าได้ขยับเข้ามาใกล้ขึ้น  เดินทางจากบ้านพักไปแค่บางหว้า ผู้เขียนก็สามารถไปไหนต่อไหนได้สุดเหนือใต้ออกตกของกรุงเทพฯ ด้วยระบบรถไฟลอยฟ้ากับรถใต้ดิน

ตอน 2/3 Another day of my life in Bangkok, two years later.

                            อีกวันหนึ่งของข้าพเจ้าในกรุงเทพฯ-สองปีต่อมา

                                                                          
 --แดง ใบเล่

[ตอน 2/3]

ที่ศาลแพ่ง ถนนรัชดา  ผู้เขียนต้องการจะอ่านสำนวนคดีคดีหนึ่ง--ซึ่งตัวเองเกี่ยวข้องด้วย  โดยที่คดีดังกล่าวพิพากษาเสร็จสิ้นเป็นคดีแดงมานานแล้ว กลายบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์และบุคคลต่าง ๆ ในคดี ซึ่งผู้เขียนสนใจอยากอ่านเรื่องราว  คล้าย ๆ กับได้อ่านนิยายหนึ่งเรื่อง  การเดินทางไปศาลเริ่มจากสถานีรถไฟลอยฟ้าสยามสแควร์ ไปต่อรถใต้ดินที่ปากซอยอโศก โดยที่สถานีรถใต้ดินที่ซอยอโศกชื่อ สถานีสุขุมวิท

จากชื่อสถานที่ก็นึกเดาว่า ถ้าจะไปศาลที่ถนนรัชดาฯก็คงต้องลงรถไฟใต้ดินที่สถานีรัชดาฯ  แต่ปรากฏว่าเมื่อขึ้นบันไดเลื่อนมาถึงระดับผิวถนน จึงรู้ว่าศาลยังอยู่ไกลมาก  ผู้เขียนต้องเรียกมอไซด์ให้ไปส่งที่ศาล...ระยะทางจากสถานีรัชดาฯถึงศาลไม่ใช่ใกล้ ๆ