Village Life: เพลง “ฉันเป็นคนสมถะ” I'm a minimal man.

น้อง อะตั้ว โมเอ้ Atua MoE ร้องเพลงนี้  ภาษาอังกฤษว่า I’m a minimal man.

อะตั้ว โมเอ้ เป็นชาวคอสตา ริกา ในอเมริกากลาง ด้านเหนือติดประเทศนิคารากัว ด้านใต้ติดประเทศปานามา ตะวันออกติดทะเลคาริบเบียน มหาสมุทร์แอตแลนติค ตะวันตกติดมหาสมุทร์ปาซิฟิค

ผู้เขียนสนใจประเทศนี้เพราะ 1.เขาใช้ภาษาสเปน 2.เป็นประเทศที่อนุรักษ์ธรรมชาติอย่างยิ่ง บางคนถึงกับเรียกว่าเป็นสวิสเซอร์แลนด์ ของทวีปอเมริกา 3.กรุงซาน โฮเซ เมืองหลวงตั้งอยู่ที่เส้นรุ้งเดียวกันกับเมืองหลังสวน บ้านผู้เขียน เพราะฉะนั้น มีพืชพันธ์คล้าย ๆ กันหลายอย่าง และมีภูมิประเทศ ภูมิอากาศคล้ายกันอยู่บ้าง เพียงแต่พวกเขาไม่มีทุเรียน และพวกเราไม่มีตัวอิกัวน่า

ละติจูด (Latitude) หรือ เส้นรุ้ง เป็นพิกัดที่ใช้บอกตำแหน่งบนพื้นโลก ซึ่งระบุว่าตำแหน่งนั้นอยู่ตรงจุดที่ทำมุมเท่าไรกับเส้นศูนย์สูตร (Equator) ละติจูด มีค่าตั้งแต่ 0 องศาที่เส้นศูนย์สูตรไปจนถึง 90 องศาที่บริเวณขั้วโลก (เป็น 90 องศาเหนือหรือใต้ วัดเป็นมุมจากเส้นศูนย์สูตรที่จนถึงแนวดิ่งที่ขั้วโลกเหนือ หรือลงไปจนดิ่งที่ขั้วโลกใต้) พื้นที่ที่มีพิกัดละติจูดต่างกัน จะมีสภาพภูมิอากาศ (Climate) และกาลอากาศ (weather) ต่างกัน เช่น แบ่งเป็นเขตร้อน เขตอบอุ่น เขตหนาว ข้อมูลจาก - http://www.seal2thai.org/sara/sara062.htm

คุณพ่อของ น้องอะตั้ว มีเว็บไซด์สอนเล่นเซิฟบอร์ด - กระดานโต้คลื่น  น้องอะตั้ว แสดงเป็นตัวประกอบ ต่อมาเขามีช่องยูทูบของเขาเอง ซึ่งยอดนิยม มีคนเคาะชมมาก  เขาพูดคล่องสองภาษา คือ ภาษาอังกฤษ และ ภาษาสเปน  อะตั้วเกิดในสหรัฐอเมริกา แล้วจึงย้ายมาอยู่ที่บ้านเดิมของบิดาที่ คอสตา ริกา ในภายหลัง

เครื่องบิน สายการบิน ไอบีเรีย จาก แมดดริด ประเทศสเปน กำลังร่อนลงที่สนามบิน หลังสวน-เอ้ย ไม่ใช่-ลงที่สนามบินนานาชาติ "ฮวน ซานตา มาเรีย" กรุงซานโฮเซ่ ประเทศคอสตา ริกา

สนใจ VillageLife บทอื่น ๆ คลิกนี่เลย

Village Life: บทกลอน ที่คนไทยหลายคน กลัว

บัดเดี๋ยวดัง หง่างเหง่ง วังเวงเเว่ว      สะดุ้งเเล้ว เหลียวเเล ชะเเง้หา
เห็นโยคี ขี่รุ้ง พุ่งออกมา                           ประคองพา ขึ้นไปจน บนบรรพต
เเล้วสอนว่า อย่าไว้ ใจมนุษย์                     มันเเสนสุด ลึกล้ำ เหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์ พันเกี่ยว ที่เลี้ยวลด                   ก็ไม่คด เหมือนหนึ่งใน น้ำใจคน

         มนุษย์นี้ ที่รัก อยู่สองสถาน              บิดามาร ดารัก มักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่ง พึ่งได้ เเต่กายตน                       เกิดเป็นคน คิดเห็น จึงเจรจา
เเม้นใครรัก รักมั่ง ชังชังตอบ                      ให้รอบคอบ คิดอ่าน นะหลานหนา
รู้สิ่งใด ไม่สู้ รู้วิชา                                   รู้รักษา ตัวรอด เป็นยอดดี

ซึ่งบางคนกลัวจนไม่กล้านำมา สอนเด็ก  เกรงว่า เด็ก ๆ จะกลายเป็นคนขี้ระแวงคนด้วยกัน กลัวว่าเด็กจะกลายเป็นคนมองคนในแง่ร้าย  เดี๋ยวฝรั่งมันก็จะไม่มาเที่ยวเมืองไทยหรอก(แล้วจะเอาอะไรแดก) 

ทุกวันนี้ ก๋วยเตี๋ยวผัดไทย ข้าวผัดกะเพรา ลาบ ส้มตำ แกงไตปลา ใส้อั่ว ฯลฯ สารพัด พวกฝรั่งมันหัดกินจนเอร็ดอร่อยกันหมดแล้ว ของพวกนี้ส่งออกยาก แต่ถ้าทำขายอยู่ภายในประเทศ แล้วมีชาวต่างประเทศมาช่วยซื้อยัดทาน ถือว่าเป็นการส่งออกชนิดแลด้วยตาไม่เห็น เป็น invisible export

เมืองไทยนี่เก่งนะ สามารถ export สิ่งที่ unexportable (ทำให้ มีแดกกันถ้วนหน้า)

แต่คำกลอนนั้น ก็น่าที่เราทั้งหลายจะนำมาสอนลูกสอนหลาน อย่าให้ลูกหลานเรา ซื่อบื้อ เกินไป  เซ่อ ๆ แต่พองามพอแล้ว  

แต่ถ้าทำเป็นสู่รู้ ฉลาดเกินไป ไม่มีใครชอบ มีประโยค(หรือวลี)ภาษาอังกฤษที่งดงามอยู่ประโยคหนึ่ง  น่าจะมาสอนใจตัวเองและสอนเด็ก

Be Clear, Not Clever.





สนใจ VillageLife บทอื่น ๆ คลิกนี่เลย